Bir Tutunamayanın Güncesi

"Zamandır bu, gün gelecek şu bahçelerde güller açacak papatyalar bitecek ve orada biz olmayacağız. Biz toprak yahut kerpiç olduktan sonra mevsimler değişecek yine baharlar gelecek, sonbaharlar olacak. Yine insanlar güzel şeyler için yarışacak, güzellikleri çoğaltacak. Elbette dostlar yine gül bahçelerinde meclisler kurup şad olacaklar, sonra da bizim şimdi düşündüklerimi düşünecek, konuştuklarımızı söyleşecekler. İyiler ve kötüler hep var olacak, iyilikler ve kötülükler hep sürecek. Sultanların çocukları yine ipeklerle kefenlenecek, kefenler yine böcekler tarafından didiklenecek." (S.399) * İskender Pala’nın yeni romanı Surnâme geçtiğimiz Kasım ayında yayımlandı. Yazarın yetkin kalemiyle kurguladığı roman, adından başlayarak büyük bir geleneğe, yazılan onlarca surnâme türünden esere günümüz penceresinden bakma imkânı tanıyor. Bilindiği üzere surnâmeler Osmanlı döneminde padişah çocuklarının doğum ve sünnet törenleriyle padişah kızlarının düğün törenlerini anlatan manzum,...

      Soğuk rüzgârların hüküm sürdüğü ormanda dolaşan pars, ne kadar yalnız olduğunu düşünmekten yorgun düşmüştü. Onun ölümü demek bütün soyun tükenmesi ve bereketli Anadolu topraklarının bir türü yitirmesi demekti. Oysa insanlar bunu anlayamıyor belki de anlamak istemiyorlardı. Tüfeklerinden çıkan kurşunun avlarına isabet etmesini başarı saydıklarından hedefteki canlının düşünceleri onlar için hiçbir zaman önemli olmamıştı. parsı önce sırtından yaraladılar, direndi. Bir zaman sonra iki el ateş sesi duyuldu, direnemedi. Son Anadolu Parsı 1974’te Beypazarı’nda vuruldu. Parsın yaşaması mümkün görünmüyordu. Yıllar sonra eli kalem tutan başarılı bir yazarın yolu o ormana düştü. Yazar için ormanın büyük bir anlamı vardı tabii parsın başına gelenleri de biliyordu, duymuştu ve duyarlıydı. Yazmaya başladığı romanına şöyle bir başlık koydu; Ve Bir Pars, Hüzünle Kaybolur      Faruk Duman, Ve Bir Pars, Hüzünle Kaybolur ’da üniversite eğitimini sağlık sorunları...